Ve ba$LamaLıydı artık mücadeLem. Ne kadar zor oLsa da senden vazgeçmeLiydim. GeceLerce günLerce ağLadım ama ba$aramadım senden bir adım dahi uzakLa$amadım. Ve hep bir gün senin ba$kasına a$ık oLacağından korkarak ya$adım. Hep bu sondan kaçındım. Ve gördüm i$te. Sen ba$kasına a$ıktın. Ben sana sen ona.. hayat değiL mi i$te? bu a$amadan sonra bitmeLiydin benim için uzakLa$maLıydım senden çıkmaLıydın hayatımdan. GözLerine baktıkça daha çok acıyordu içim. Senden nefret ediyorum diye haykırmak istiyordum gözLerine bakarak.. sonra da saatLerce omzunda hıçkıra hıçkıra ağLamak. SürekLi dü$ündüm beni sana çeken ne diye. Hiç bir $ey buLamadım beLki de bu yüzden bu kadar çok seviyordum seni...
..Ve gözyaşLarımLa süsLediğim bu yazım senin içindi...


Artık başardım sen bittin benim için. BİTTİN..! e

Böyle bir gidişi haketmedi bu aşk !!!

Bu yazıya nerden başlasam; sonu sana çıkacak biliyorum! Sen'li cümleler dolacak gözlerime... Gülüşünü yazmak isteyecek içim yapamayacağım...

O kadar güçlü değilim çünkü… Sende biliyorsun bunu!!!  Bende baştan sona seni yazarım o zaman… Sen... diye başlayıp, sen... diye bitiririm satırlarımı!

Belki o zaman diner gözümün yaşları!
Sen... Oysa ne güzel gelmiştin hayatıma...

Masmavi mucizem olmuştun! Hayatıma dolmuştun! Her yerde sen vardın. Her şey senle güzeldi! Sen her şeydin! Nefesimdin..

Gittin, ölüyorum...

Sen... Uğruna kimlerden vazgeçtim...

Neleri feda ettim bir bilsen... Sen benimleydin ya…

Önemi yoktu küçük şeylerin! Oysa ben detaycıydım... Hayatı ayrıntılarda, hep en uçlarda yaşardım! Sen beni yanına çağırdın…

Anlat dedin...
Gittin... Susuyorum!!!

Sen...

Anlık değil, günlerce süren mutluluklar yaşattın bana!

Gülüşünü düşünmek bile ısıttı içimi... Sen varsan güzeldi hayat sen varsan doğardı güneş, sen varsan gök MaVi'ydi...

Gittin... Karanlıklarda kayboluyorum!!!!

Sen... Yanımdayken... Ağlatan tüm şarkılar anlamsızdı... Aşk mutluluktu, sen aşktın ve ben seni yaşıyordum!

Üzülücek hiçbir şey yok gibiydi... O şarkılar bile acıtmıyordu içimi...

Gittin... Ağlıyorum!!!

Şimdi ne desem boş... Niye gittiğini bile söylemedin bana! Olmuyor dedin! Uzatmayalım dedin!

Ama söylemedin sebebini! Birgün karşına çıktığımda, biliyorum gözlerime bakamayacaksın...

Böyle apansız, böyle acımasız, böyle...

Böyle bir gidişi haketmedi bu aşk !!!

Bunun sende farkındasın...
İşte sona geldik! Belki bu kadarı bile fazladır sana...

Senin için değil zaten bu satırlar, aşkım için, sadece onun hatırına!

Sen... Gittin ya... Ne diyeyim ki sana bilmiyorum…

SİMDİ ARTIK SENSİZ YASAMA VAKTİ...

Dün gece pencerenin kenarında gökyüzünü seyrederek elimde sigaramla seninleydim bütün gece…  saatlerce seninle konuştum. Sonra neden bir türlü yola koyamadığımı anlayamadığım hayatıma baktım. Düşüncelere dalıp dalıp gittim. Sonra seni düşündüm tekrar yaşadıklarımızı acılarımızı aşkımız…  Anladım ki asla bir daha yaşanmaz ne senle nede başkasıyla… çünkü sadece hayatta bir kez yaşanan anlardı seninle olduğum anlar. Ne tekrarı vardı ne geri dönüşü anladım.. Ama gene de son bir kez bile olsa seninle konuşmak istedim ama cesaret edipte o tuşlara dokunamadım. Senin hayatın devam ediyor bensiz mutlu veya mutsuz ,ben neden hala ardından ağlıyorum sen her şeyi unutmuşken ben neden hala en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum...  biliyorum seni gömmeliyim maziye artık hayata dönmeliyim. Doğru yada yanlış bir karar almalıyım. Sürekli benden beklemeyen, çaba gösteren, emek
harcayan, değer bilen kıymet veren birini kabul etmeliyim hayatıma, hayallerime, umutlarıma. Yapabilir miyim sence? Hiç yapamadım ki... Bilirim elleri senin gibi dokunmaz, gözleri senin gibi bakmaz, teni senin gibi kokmaz, kolları senin gibi
sarmaz ama ne yapayım sen yoksun ki. Olmayacağız bu dünyada bir daha biliyorum L  aşkımızı öldürdün sen kendi ellerinle toprak attın aşkımızın mezarına. Anlamadın sana ne kadar ihtiyacım olduğunu bu hayattasavaş istedim savaşmadın benle savun istedim sevdamızı o kocaman yüreğin dağları devirsin istedim, olmadı... Belki ben zor olanı istedim, belki sen her şeyi kolay istedin.. Çok gözyaşı döktüm, akan her yaşta aşkımızı daha da öldürdü L Artık çok geç, artık çok geç kaldık sevgilim … bu   canımı acıtsada biliyorum yarınlarda biz yokuz artık …. Ne acılar yaşandı , ne hüzünler gölgeledi yüreği, ne yaşlar döküldü gözlerden, ne geceler sabahı gördü, ne yıldızlar
parladı ayrı şehirlerde aynı gökte, biz beraber bakamadık onlara, tutamadık umutları, yaşları dindiremedik gözlerimizde… tutamadın elimi ama söz vermiştin bana elimi bırakmayacağına dair ama bak sevgilim ellerim boş artık… ama ilk yaptığın gönül gözünü kapatmak oldu sevgilim. Sevdin mi sevmişmiydin  yoksa sadece .... Bu soruyu soramam sana, sormayıda yüreğim kaldırmaz. Ben senin bebeğindim ama oysa şimdi beni başka ellere attın hemde hiç düşünmeden, gözünü bile kırpmadan… Biliyorum ne sorgulamak ne suçlamak için çok geç artık. Denedik başaramadık, acılar, hüzünler, ve anılar bize hatıra kaldılar. Bize mi bana mı sadece onu bile bilmiyorum artık.İnanamadığım, inanmayı bir kez bile düşünmediğim Her şeye inandırdın beni, tüm yollarımı kestin sana gelen. Son umudumu da yıktın, son elimi uzatışımı farketmedin, Bu muydu yanımda oluşun, bu muydu sözün bana verdiğin, bunu bile tutmak zor geldi. Gücüm kalmadı hayatla ve seninle boğuşmaya, sensizlikle baş başa yaşamayı ögreniyorum.. Biliyorum ki artık ayağa kalkma vakti geldi artık..

Şimdi artık sensiz yaşama vakti…

 Bedelini yüreğimle ödemek zorunda kaldığım en masum günahımdın...

Hiç kimse seni unutturamayacak biliyorum,buna kimsenin gücü yetmeyecek,ne kadar istesemde kimseyi koyamayacağım senin yerine.
İmkansız kendi kendine de sönmeyecek bu yangın,ben nefes aldıkça yanmaya devam edecek,içten içten bitirecek beni.
Anılar avuttu bu güne dek,yine öyle olacak,senden kalan anılarla yetinmeyi öğrenecek bu yürek.Pes etmeyecek asla,seni sevmekten asla vazgeçmeyecek,güçsüz değilim ben bunu herkes görecek.
Üzülme sakın,sevgimizi ayakta tutamadık diye,veda ederken son bir kez daha sarılamadık diye,zoelukların üstesinden gelmek yerine çekip gitmeyi tercih ettik diye üzülme olur mu?Gülmek yakışıyor senin o güzel gözlerine.
Şimdi bana söz ver sevdiğim,ne olursa olsun kirletme geçmişimizi, çocuk ruhundan hiçbir zaman vazgeçme,aşka boyun eğme benim gibi,benim gibi sitem etme kadere,herkese beni unuttuğunu söyle,bırak onlarda unutsun bizi,alıştır kendini ne olur vazgeçme sevmelerden, hatırladığım gibi kal,asla ödün verme kendinden.
Unutma asla pişman olmadım seni sevdiğim için,başıma gelen en güzel şeysin ve hep öyle kalacaksın,sana söz veriyorum;bundan sonra hiçkimse bir yangın daha başlatamayacak yüreğimde,hep o tanıdığın masum yüzlün olarak kalacağım söz,senden başkahiçkimse değmeyecek tenime.
Bu sana son vedam,sende vazgeç bu sevdadan ama unutma her nekadar bende kalamasanda seni benden alan kadere inat seni içimde yaşatacağım,çünkü sen;"Bedelini yüreğimle ödemek zorunda kaldığım en masum günahımdın..."

         Elveda...!

Sanki benim hiç senim olmamış gibi...

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,

Sanki benim hiç senim olmamış gibi... s

SİZ KAZANDINIZZZZ...

Ağlamak istiyorum. saatlerce, hıçkırıklara boğularak ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum meğerse ağlayamamak ne kadarda kötüymüş sol yanımın bir acı var kalbimin acıdığını ciğerimin bile yandığını hissedebiliyorum ama gözlerimden yaşlar akmıyor sanırım artık göz pınarlarım kurudu eskiden sulu gözlüyüm diye ne kadarda kendime kızardım keşke hiç ağlamasam derdim ama şimdi ağlayamıyorum kalbim ağlıyor kalbimden ılık akan damlalar sanki yüreğimi mahvediyor belkide gözlerimde yoruldu artık çektiğim acılara alıştı da gözyaşlarımı akıtmama izin vermiyor

          Şimdi bir dağın tepesinde  tek başıma çığlıklarla hıçkırıklara boğularak  ağlayabilsem hayata bağırıp" hey hayat bak gör artık öldüm ruh gibiyim ağlayamaıyorum kazandın ben kaybettim " diyebilsem ve beni bu hale getirenlere " helal olsun sizlere canım dediklerim canımı aldınız" desem. AĞLAMAK İSTİYORUM!..........